Müpte

Öğrendiğinde canın  yanar beklemediğin bir durumsa kesinlikle hemen kabul edemezsin.
Zamanla alışacağını söyler insanlar ama o an için yapabilecekleri bir şey yoktur.
Eğer kenarda köşede uyku ilacın varsa senin için şalterleri kapatma ihtimali doğar.
Ama bilirsin bu pek sağlıklı değil.
Gene de umursamayabilirsin.

İlk gün çok zor geçer gerçekten tam olarak anlam veremeden kabul edemeden..
Gözlerin belki çok şişmiştir belki için dolmuştur ama kendine gelemezsin.

İlk hafta herkes yanından ayrıldığında anlarsın gerçek olduğunu gene de bir yerlerden çıkıp gelecek sanırsın. İçin bunu istese de mantığın kesinlikle karşı çıkar.

İlk ay olduğunda artık daha normaldir hayatın ama her günü sayarsın. Onun olduğu her anı canını yakar. Kocaman bir kor içinde yanmaya devam eder tabi ki unutmazsın.

İkinci ay daha az hatırlarsın çünkü hayat sarmalar seni farklı şeyler düşünürken bir bakmışsın ki zaman geçiyor. Uğraşların farklılaşır ya da sarıldığın şeyler değişir. 

Onsuz ilk doğum günü zor geçer, en zor arasına girer hatta. 
Hep istersin ki şaka olsun ! Kandırılmış hissedeceğini bilsen de yaşadıklarının tamamen yalan olduğunu öğrenmek istersin. Kimse anlamaz işte bunu.
Kandırırsa nasıl sevebilirsin derler ama sana göre bu önemli değildir.
Onun nefes alıyor olma ihtimali bile ihya eder seni.
O gün bile geçer. 

Bir süre sonra saymayı bırakırsın. Bu şekilde devam ettiğin için arada kendine kızarsın ama içinin acısı daha azalır.sadece hatırladığın zamanlarda..
Zamanın ilaç olması bu demektir.
Tabi 'azalır' dediklerine inanmıyorum. 
Daha az hatırladığın için azaldığını düşünürsün. 
Aklına düştüğünde kalbin aynı şekilde yanar.

O çok beklediğim Frankfurt gezisine başladığımı bildirmek için yazıyorum !

Tüm aksiliklere rağmen geldim. 
İnanamazsınız pek de eğleniyorum.
Abartmak değil bu kesinlikle en bi sevdiğim mekan olmasa da burası sakin huzurlu bir yer.

Özellikle doğal ortamları beni benden almış olabilir.


Almanların kültürü bizimkiyle pek eşleşmiyor.
Mesela ben kesinlikle sürekli dışardan hazır yeme fikrine alışamam.
Ekmekleri çok çeşitli evet yediklerin de farklılık gösterebiliyor ama bir yerde sanki eksiklik varmış gibi..

Bu sıralar burada paskalya dönemi hazırlıkları mevcut.
Her yer tavşan ve yumurta kaynıyor.
Etraf rengarenk bence eğlenceli  bir ortam :)

Pazar günü çocuklar büyüklerin sakladıkları yumurtaları ararlarmış. Yumurta hristiyanlıkta dirilişi sembolize edermiş. Yumurtalar haşlandıktan sonra boyanıp hediye edilirmiş. Tavşanların olmasının sebebi de baharın gelmesine haberci olmasıymış. Çok üredikleri için malum bereket getirdiğine de inanıyorlarmış. 

Almanların en sevdiğim yönü sanırım #SundayFunday anlayışları..
Pazar günleri onlar için dinlenme hobilerine ailelerine vakit ayırma günü olarak geçiyor.
Ha tabi her yer kapalı değil küçük yerler petroller ve bazı mekanlar bunların dışında..
Aslında bu pazar günlerinin The Lord's Day olarak geçmesinden kaynaklı diye düşünüyorum. :)





Özüne bakarsak ben buraya öncelikli olarak abimi görmeye geldim ve tadını çıkartarak bunu gerçekleştiriyorum. Gerçi bu onun çalışma saatleri yüzünden biraz zorluyor ama sanırım sabaha kadar oturma fikrine alışabilirim. İnsan sevdikleri içn neler yapmaz ki ??!


Şimdilik bu kadar.
Yazdıklarımın ne kadarı doğru bilmesem de duyduğum kadarıyla buradayım.

Esasında mezun olduğum bölümle yaptığım işin arasında hiç bir bağlantı yok.
Tamam bazı şeyler değişmiş olabilir ama gene de İnsan Kaynakları departmanının önceliği çalışan olmalıdır diye biliyorum.
Ha detaya inersek köprü görevini gördüklerini de söyleriz ama konumuz bu değil.

Yurt dışına çıkmak üzereyim sayın okuyucu.
Almanya'ya gidiyorum öncelikli olarak ki şurada gitmeme 1 ay gibi kısa süre kaldı.
Tamam 5 haftacık bir şey ki 1 hafta bitti bile.

Ama bu işlemleri inatla deli gibi tamamlayabilmek için resmen 3 hafta bekledim.
Böyle bir dünya var mı arkadaş.
'Cınım senin evraklar gecikecek gibi, malum maaş dönemi, cart dönemi curt dönemi' 
Ne demek arkadaş ben sizin yüzünüzden mi gidemeyeceğim.
.
.
.
Sövüyordu. 

Neyse ki aldık tabi bununla bitmedi.
Eski bir tanıdık aracılığı ile yapalım işlemleri dedik totalde 90 € edecek masrafı 130€ olarak iletti.
Bir an inandım. Gerçekten onun istediği evrakları da aldım parayı ayarlarken bir uyanış geldi. İlgili yeri aradım ve direkt onlardan bilgi alınca kendim yapmam durumunda hakikaten 90 € vereceğimi öğrendim. Tabi bu konuyu hemen kapattım oracıkta...


Daha 1-2 saat içinde abimle konuştum. Malum davetiye gelmesi gerek ki daha kolay vize alabileyim.
O da evraklarını tamamlamaya çalışıyor bir yandan. Çalıştığına dair belge almak için gittiğinde ilgili kişinin hasta olmasından alamamış. Beklemiş haliyle. Dün gittiğinde kadının öldüğünü öğrenmiş.
.
.
.
Hay Aksi.

Hayır anlayamıyorum. Evren benim yurt dışına çıkmama bu kadar mı karşı 😆
Ya alt tarafı 10 günlük bir gezi olacak dostum.
Neden yani !?!?

Şimdilerde bilet arıyorum sanırım o kısımda da THY iflas falan edecek..
İnan kendimden korkmaya başladım.


Gene belirtmek isterim ki İKA senden nefret ediyorum. Totalde departman olarak ! 
Ohh Be !

İçimde bir boşluk var.
Dizi izliyorum; geçmiyor.
Film izliyorum; geçmiyor.
Müzik dinliyorum; sanki bir şeyler bana geliyormuş gibi geliyor.
Uyuyorum; rüyalarım karmaşıklaşıyor.
Evde kalmamaya çalışıyorum; dikkatim dağılıyor. 

Her şey çok basit aslında ne çağırmak istersem o gelecek ama bu içimde titremeye sebep olan şey - kişi- varlık - düşünce her neyse; çabuk gelmeli.
Yirmi bir mayıs iki bin on yedi yirmi bir otuz sekizde yazıyorum bunu ! 
Same dinlerken; içimi titreten yer var ya tam orada. 

Sen beni böyle boşluğa sürükleyen ! Bu emir sana çabuk gel ! Bana olan ihtiyaçtan değil ?!?! ne ile ilgili bilmiyorum. Kim bilir belki de best günlere geçiş yapmamız gerekiyor.

Müpte Bildirdi. 
Güzel şeyler olur benim hayatımda.
Her zaman. 
Sadece seni Bekliyorum.

Düğünleri sevdim küçüklükten beri. Gitmesi zor gelse de gittiğimde hakkını vermediğim nadir düğün vardır. bir çok arkadaşım evlendi; nedime gibi bir şey pek olamasam da destek oldum daima. Kardeşim dediklerimin yanında oldum gerçi hiç kapris büyük delirmeler yaşayanına denk gelmedim. Pardon gelmemiştim ! 

"Hata yapmayan insan yoktur, kişinin insanlıktaki derecesi, hatalarını kabul edip düzeltmek için gösterdiği gayret ve titizlikle ölçülmelidir."
                                                                                               Albert Einstein 

İnsan ezelinden beri hata yapar bu su götürmez bir gerçek mevzu ondan ne kadar ders aldığın.. Bir çok konuda hata yaptım küçük olanların yanısıra arkadaşlarıma, kardeşlerime yaptığım hatalar beni üzen aslında. Çok sorumluluk sahibi dediğinin arkasında duran biri değildim. Her zaman sorumluluktan kaçan ve erkek bulduğunda yakınlarını hiçe sayan biri oldum. (zamanında) Bundan 5-6 sene önce bencil bir pislik olduğumu da kabul ediyorum. 
Dün gece 'girl night' yaptığımızda eskiler açıldı bir anda.. Eski hatalar, alınan dersler ve benim yaptıklarım.. Biliyorum kızların anlatmak istediği durum kendimi korumam ve erkek arkadaşı hayatımın merkezine koymamam gerektiğiydi. Tabi içimde halledemediğim geçmişin bir bölümüne takıldığım durum ortaya çıkınca ; kendimi kaybetmiş ve durduraksız ağlamış olabilirim.


5 Sene Önce

Esas kızımız erkek arkadaşıyla görüşmekte sorun yaşıyor ancak lokasyon olarak aralarında sadece 20' mesafe var. Buna rağmen görüşmeleri, konuşmaları sınırlı.. Bir gün belirliyorlar görüşmek için.. O gün S sevgilisinden ayrılıyor ! Ama ne ayrılma aldatıldığını öğrenme, sokak ortasında bağrışmalar telefonda ağlamalar.. Esas kızımız arkadaşının yanında bütün hepsine şahit; buna rağmen planladıkları görüşmeye gidiyor. En yakın arkadaşını orada  bırakıp o çocukla görüşmek için Gİ Dİ YOR !!!

Tabi aralarında bu büyük bir sorun değil.. En azından o anda fark edilmiyor.. 

Esas kızımız sevgilisiyle problemli her zaman olduğu gibi.. Ve ona bariz bir şekilde yürüyen başka bir arkadaşıyla buluşuyor. Buraya kadar normal her şey ama sırf sevgilisi trip attı diye - arkadaşlarını buluşmaya ikna edip götüren esas kız - sevgilisinin yanına gidiyor. Daha açık olursak onları bir güzel satıyor. Sonuç tabi ki de sinir krizleri ve arkadaşlık zedelenmeleri.. 
Şahsen bana böyle bir şey yapsalar eğer unutmamışsam o kişiyle bir daha zor görüşürüm.
Buradaki esas kız anlaşılacağı üzere Müpte'.. Yargılanması gereken hor görülmesi gereken kişi benim.

Bunları yaparken nasıl bir ruh halim vardı neden böyle şeyler yaptım hiç bahane sunamayacağım açık yüreklilikle söyleyebilirim ki tamamiyle evlilik meraklısı sevgili delisi olmam sonucunda ortaya çıkmış durumlar hepsi. Ha bundan utanıyor muyum evet deli gbi iutanıyorum ama bunu artık atlatmam gerektiğinin de farkındayım. 

Dün gece bir kere daha onların önemini anladım. Bir kere daha içim acıdı ve hatalarından pek ders çıkartamayan biri olarak dün tüm acımı döktüm ortaya. Affettiklerini bilsem de yeniden o durumlar için af diledim hem kendimden hem en yakınlarımdan.. 

Hatalar her zaman küçük yaralarla atlatılmıyor biliyorum ama sanırım ben ucuz atlattım. Bir daha böyle bir durumla karşılaşır mıyım * ! Sanmıyorum artık o bencil, erkek delisi, evlilik meraklısı müpte' yok buralarda; dönüş bileti almadan uzaklara gönderildi. Ta cehennemin Dibine.


Müpte' bildirdi.
Zamanın kıymetini bilin.

Uzun zamandır sürekliliği olmasa bile yazıyorum buralara.. Saçma bir dönem de olsa kazandırdıklarına bakınca; iyi ki dediğim şeyler yapmışım. O zamanları bilen vardır okuyan belki de.. Blog yazılarıma baktığımda neler neler yaşamışım aman yarabbi diyemeyeceğim. Geçmişe bakınca bencil pisliğin biriymişim onu anladım. Blog mu beni yönlendirdi ben mi onu emin değilim ama baya farklılıklar mevcut :)

Sene 2014 adımı bulmaya çalışıp; uzun zaman kaybetmiştim ama şimdi anlıyorum demek ki zamanı değilmiş ve ben uğraşmışım adımı bulmaya.. 24 Nisan 2014 tarihinde buraya geldim ve buradayım.
İyi ki de buralara gelmiş sizleri tanımışım. Duygusal yazı yazma özürlü olduğum doğrudur ama buradan kazandığım bağlar çok etkili.. İyi ki varsınız iyi ki benim biricik müpte'm 2014 yılında var olmuş..



Müpte bildirdi.
Kendinizi Sevin; Beni de tabi.

Her şey Secret Garden ile başladı aslında..
Sonrasında neler olabileceğini inan hayal etmemiştim. Küçüktüm ve dramalara kandım evet küçüktümm seneler önce başladı bu merak bende.. Şimdi bir baktım ki.. aman yarabbi neler izlemiş neler neler yapmışım ben !

Kore dramalarını herkes bilir, öyle her kesime hitap etmez.. Dizileri izleyenlerde bir dil aşkı başlar bir anda kendini sevdiğin adama ' Oppa ' derken bulursun ve uzun süre maruz kalırsan artık altyazı ihtiyacı duymaz ve onlarınn koruyucu oluverirsin. Ben K-Pop dinliyorum hem de senelerdir ve bazı şarkıları oldukça hoşuma da gidiyor. Bu merak 2010 yılında başlamıştı kim dediyse Secret Garden izlemiş ve Hyun Bin oldukça ilgimi çekmişti. Tamam hor görme beni ergendim ! bir tek oyuncu için senelerce izledim diyemem ama dizilerde genel baktığım budur !?1 Gözümüz gönlümüz de mi açılmasın yani ? 💃 Bir süre sonra bağımlılık yaptığını fark edip vazgeçtim; zordu insan çok sevdiği bir şeyden vazgeçmesi düşünüyorum da sigarayı bırakmak gibi bir şeydi. Sağlığıma zarar verdi - uykusuz geceler kan çanağına dönen gözler - sayko oldum anlayacağın.
Düzenli olarak izelemeye devam ettim ama kota koydum kendime BIG beni bu konuda eğiten dizi olduğundan mıdır Gong Yoo ilgimi çekti ondan mıdır bilmiyorum ama tam olarak geri dönüşümü temsil etti. O nedenle kendisinin yeri bende apayrıdır. 
Şimdilerde GOBLIN vardı; bitti ama olsun OST bize yadigar elbette fantastik olması ayrı bir güzel.. Gong Yoo ise en güzel 👊

Bloğumu kore dizilerini yazan bir bloğa çevirme niyetinde değilim ama ben de onlardanım bilin istedim :) Nasıl izlenmez ki onlar gamzeler şahane beyzadeler çok hoş, konu desen genel itibariyle güzel ve saatler boyunca süre gelen 6-7 sezonluk diziler gibi de değiller ( GOT seni ayrı tutarım yerin bambaşka biliyorsun).
Tamam tamam..

Bir ben miyim korku filmlerinden korkan !?!

Defalarca sordum bunu, anlayamadım insan vaktini neden korkmak için harcasın neden yani. 
Parasını da bu tarz şeylere harcayanları anlamıyorum. Ödlek bir insanım arkadaşım ne yapalım yani.. Meditasyon sırasında ışık gördüm, ışık gördüm diye korkup gözlerini açan ben; köy evlerinden haz etmeyen ben.. Bir de kalkıp sinemaya hem de doğa üstü varlıkları izlemeye gideceğim. NE!?!??!

Aslında; 

Korku dediğimiz şey küçüklüğe dayanıyor. Eğer bir abiniz varsa ve aranızda sekiz kadar yaş bulunuyorsa; bazen travmalarla büyümüş olma ihtimaliniz çok yüksek.. 
Evet bir adet abiye sahibim ve kendisini evren kadar seviyorum. Uçsuz bucaksız sonu gelmeyecek şekilde... Gene de bu travmalarımın sebebi olmayacağı anlamına gelmiyor.

Sene 1995 

Denizde yüzmeye bayılan bir adet müpte' abisi tarafından sandaldan atılır. Amaç mı ? yanlarından yüzerek uzaklaşmam.. Bunu beni iterek yapmasının anlamını hala çözemesem bile o sene boyunca denize girmeye korktum. 
Güncelleme: Elbette artık öyle bir durum yok. 

Sene 1997 

Sokaktan para isteyen müpte' balkondan abisinin çıkmasıyla para istemeye devam eder. Bir bakar ki balkondan resmen para yağmuru var. Alır bu paraları bakkala bir güzel dondurmasını, toz leblebisini alır ve parayı uzatır. Ne O !?!?! Paralar eski ; zamanı çoktan geçmiiiiiş. Müpte' ağlayarak açtığı dondurmayı yer ve akşam babasından fırçayı yer.. Dondurmayı sevmez. 
Güncelleme: Hala sevmez.

Sene Bilmem Kaç

Evde uysal bir şekilde oturan müpte malum kış aylarında ailesiyle tek oda içerisinde bulunur.
Tuvalet için odadan ayrılır ve dönüşte korkutulur. 
Güncelleme : Hala karanlık rahatsızlık verebiliyor.



Seneler geçti bunların üzerinden ama kardeşim de abimle aynı özelliklerde; ara ara korkutuyor. Travmalar tam geçecek diyorum geçmiyor ! 
Tabi ki bunlar işin şakası sinirlenmiyorum da ben sana yapsam hoşuna gider mi ? Sorusunu yönelttiğimde ben korkmam ki demeleri kanıma dokunuyor be 😐

Ne olursa olsun..
Onları sevmeye devam edeceğim de bir gerçek. 
Müpte' bildirdi.
Kendinizi de kıymetlilerinizi de sevin.

Yazıp sildiğim kaçıncı yazıdır bu bilmiyorum ama yazmaya devam ediyorum. 
Ne hakkında yazacağını planlayan müpte' artık bunu yapamaz oldu. Kafasında o kadar çok şey var ki !?! Bu sıralar kendime çok yoğunlaştım. 
İnsanın neler isteyince neler yapabileceğini keşfetmiştim ama düşüncede kaldığı için sonuçlarını pek gördüğüm söylenemezdi. Artık düşünceleri pratiğe dökmeye başladığım doğrudur ha çok iyi yapıyorum diyemem gene de deniyorum :) 

Vazgeçmek Yok !

İnsan ilişkileri konusunda bir çok eksikliğim olduğunu fark ettim. Bu kötü deneyimleri atlatmanın yolunun kendimden geçtiğini gördüm. Nasıl olur da insan her defasında sorunlu ilişkileri kendine çeker bunu analayamıyordum. Her defasında aynı soru ' Neden Ben ? ' !?!? Anlam veremesem de burdumdan kıl aldırmadan sorun bende değil sende modunda yaklaşıyordum. Dışımdan neler söylediğimi hatırlamıyorum ama içimde hep bu vardı. Her gelen ilişkinin güzel yanları olmadı mı ? Elbette vardı; bunu hiç bir zaman reddedemem.

Ne değişti ? 

Müpte' değişti.. Değişimin aslında bilinçaltında yattığını anlamak zor olsa da en azından oldu.
İnsan inandığını yaşıyor desem ? Başta nasıl olur diyen bir kişilikken, inandığımız şeyi yaşıyoruz. Bilinç altında bir insan değersiz olduğuna inanıyorsa; ( ben gibi ) değersiz olduğunu bir şekilde hissettitecek insanları çekiyor yamacına.. Düşüncelerin, inandıkların, söylediklerin çok etkili aslında evet yaşamadan anlamak zor ama ben bile bunu söylüyorsam vardır bir durum. 

Mesela..

O güzel günler geldi. Kesinlikle çok mutluyum artık ! Kendi kendime yettiğim kimsenin sevgisine ihtiyaç duymadığım o dönem. Her şeye kapattım kendimi diyemem de 😉 
Sadece inanıyorum her şey zamanında ve tüm güzelliğiyle geliyor. 👊

O zaman ne diyelim. 
Müpte' bildirdi. 
Sevin kendinizi.

Her zaman buraya daha fazla zaman ayıracağımı idda eder oldum. Bir çok şeyde düzene oturtmuş olsam da bu konuda bir şey yapamıyorum. Mutlu insan yazmaz diye bir motto vardı sanırım bu doğru. İnsan üzgünken daha fazla dökmek istiyor içini gerçi şuan o mottoyu biraz da olsa yıkmak için buradayım :) Özlemek konunun ayrı bir kısmı tabi onu da dip not olarak ekleyeyim.

Kendimi birilerine anlatmak mı ? 
Neden yapayım.. 
Bunu bir türlü anlamadım ' bana kendinden bahset ' klişedir. ! Dev klişedir ! 
İnsanları zamanla tanımak varken neden bu acele ? 
Atlarıyla mı kovalıyorlar, sorun ne 3 gün içinde ölecek misin ?


Anlamsız sorularla dolu bir gün daha, bu bloga yazarken sanki kafam güzelmiş ve sağa sola yatıyormuş gibi hissediyorum. Bu şekilde enerji oluşturması ne ifade ediyor acaba ? 
Büyük aşkların bittiği bir zamanda yaşıyoruz hala aşk var mı bilmiyoruz ama birilerinin geleceğini düşünüyoruz . Bu ne alaka deme sakın müpte' halleri sadece biraz daha saçma 😋

Enerjiler, olumlamalar, sipiritüel yaşamlar falan derken sanırım biraz manyak oldum ! İtiraf ediyorum bazen ne olduğunu anlamıyorum ama bir şeyler etkileniyor. Ne zaman aşk konusuna girsek sanki yüzünü hiç tasvir edemediğim biri oluyor hemen sağ yanımda.. Bir çok yere göre gelecek kişiyle alakalı bu durum ha nasıl gelecek atını alıp mı arabasını alıp mı orası hala muamma.

Malum 27 yaşındayım artık bu sene 28 i göreceğim ama nedense hala evlenmek için geç kalmış muamelesi görmek feci koyuyor. Elbette ergen değilim ve elbette yaş aldım ama ben tam olarak hazır olmadan nedir beni bu işin içine sürükleme dertleri.. Neden evlenmeliyim bu yaşta ? 

Gelenlere bakıyoruz, inceliyoruz görüyoruz ki anlaşamıyoruz. Ama görüşmeye devam mı etmeli ? 
Onun önüne mi sermeli her şeyi ? yeter ki evleneyim diye göz mü yummalı  ? Neden benim gördüğüm bu durumları başkaları görmüyor ? 
Annemin bu konuda bana güvenmiyor olması kötü ama ben her şeye rağmen inanıyorum tanımlayamadığım ama hissettiğim o kişi gelecek. Annem için biraz daha erken gelmesi gerekse de tam zamannında gel her kimsen tam ol ve gel...

Yaşamanın ne büyük bir nimet olduğunu fark edemeyecek kadar meşgulüz. 
Evet hayattayız ama bu hepimizin yaşadığı anlamına gelmiyor. 
Bir günde 1440 dakikanın tamamını fark ederek yaşıyor muyuz ? Zamanımız bu kadar azken boşa mı harcıyoruz ? 

Kafamı meşgul edenlere bir liste hazırlasam sanırım bu konu 2. sırayı göğüslerdi eminim. Farkındalık konusuna gerçekten çok taktım hele de etrafta o kadar insanı kaybederken.. 
Hep düşünüyorum gerçekten yaşıyor muyuz !? Ben yaşadığımı sanmıyorum sadece zaman öldürüyorum diyebilirim bundan 2 ay öncesine kadar.. Şimdi şimdi toparlıyorum kendimi.. 


Farkındalık Ne Ki !?!?

Basitçe şöyle okumuştum bir yerde;  

Yaptığımız her şeyde kendimize " Bunu yapmayı ya da bunu düşünmeyi ben mi istedim? " soruyu sormaktır. Düşünebilme kabiliyetinin hakimi olabilmektir. Misal kahve içerken; bardağa dokunuruz dokunduğumuzu onaylarız sonrasında çayı yudumlar ' Şu an kahve içiyorum ve sadece kahveyi içiyorum' deriz. Aslında sadece kahve içtik; ama farkında olarak.. O sırada aklımıza düşünceler mi geliyor ? ' ben sadece kahve içiyorum düşünmeyi istemiyorum diyebilmek farkındalığımızı sağlar. Farkındalık yapılan eylemle bütünleşebilmektir. Sadece 'anda kalarak' gerçekleşebilir. Çünkü düşünceler ya geçmişten anı olarak ya da gelecekten hayal olarak gelir. 

Ben bu şekilde düşünmemiştim hiç, şuan yazı yazarken sadece yazıyorum diyorum kendime malum ısınma turları ama zamanında; bir çok şey düşünerek idame ettirirdim hayatımı bu biraz sıkıntı oluştururdu. farklı farklı seçenekler her zaman vardı aklımda sebebini işte şimdi anlıyorum diyebilirim. 

Tavsiyedir !!'1!

Konu hakkında bilgi sahibi olun ben bildiğim öğrendiğim kadarını paylaşıyor olacağım sizinle ama olur da bilginiz varsa her zaman dinlerim, dinlemek isterim.. 
Farkındalığımızı elimizden bırakmamalı ! 
Bunu becerebiliyorsanız üstadımsınız bu saatten sonra.. 

Önceden...

Aslında insan en çok sevdiklerine kırılır.
Onların seni kırmasına müsait bir halde bırakırsın kendini.
Fark etmezsin ama bu kontrolün senin elinde olmadığını gün geldiğinde görürsün ve canın yanar.
Söylediğinde en kötü olacağını bilirsin ya da abartıyor olarak görünürsün.
İçten içe yer bu acı seni.

Aslında geç fark ettiğin şeyler de seni sevindirebilir A-MA sadece sevinirsin bir başka can adına.
Sonrasında bazı şeyler üzer. Bu dile geldiğinde sorunun aslında sen olduğunu anlarsın..
Anlarsın ama çözümü bulamazsın...

Kafam çorba bu aralar;
Olabildiğine kendimle uğraşıyorum. Bir insan kendini bilmeden bir başkasını nasıl bilebilir ki.
Neydi 'Önce Can Sonra Canan'. Başta kendini bilmekten geçiyor her şey.
Nasıl yorumlarsan öyle işte.

Kıskançlık dürtüsünü alt etmeye çalışıyorum. Her ortama dahil olamayacağımı.
Beni sevseler bile bir şekilde ayrı durmam gerektiğini biliyorum. Ama bunları düşünürken bile gözlerimin dolmasına mani olamıyorum. ACİZİM bu konuda.
Kızıyorum kendime şuan bunlara takıldığım için çok kızıyorum.


Değiştirmeye çalışıyorum modumu.



Egzersiz 1:
Şimdi bir nefes alalım en derine doğru ve yavaşça bırakalım.. Yüz kaslarını çalıştırarak gülümseyip mutluluk hormonunu salgıladığımız da her şey daha güzel. Evet oldu artık kimse; en yakınlar bile bilemeyecek içindekini.


Müzik Önerisi : Affet

                                                                                        

İşkolik olmanın en kötü yanı gece telefonunun çalmasına alışmış olmaktır bence.
O nedenle merak etmeyerek açtım.
+Efendim.

Acı çekmenin ayrıcalığı.
Kısacık bir hikaye ile geldi müpte size.
Okuyup sonuçlar çıkarmak senin elinde okuyucu.

I. Denek

4 Ay 23 Gün Önce;

Haftalardır süren soğukluk ve kızın sürekli " Ne oluyor ? " gibi sorularla sıkıştırması.
Anlam verilemeyen bir şekilde "Ben sana Layık Değilim" cümlesini ortaya atan erkek.
Yalnız kalıp konuşmak üzere en son buluştukları yer sahil,
Sevseler de sövseler de o havada yalnız olacaklarını bildiklerinden. 
Konuşma başlangıcı bitti ile başlamış.
Ben bilmem gözümle görmedim, kulağımla duymadım.
Sonuca ermesi pek uzun da sürmemiş.
Konuşma sonunda;
Ayrıldılar.
Kız istemedi. (İnanamadı)
Erkeğin korkması mı dersin kızın bunaltması mı dersin bilemem.
Ama erkek sahilde içip ağlaya ağlaya bitti dedi.
Kız yıkıldı.

Şimdi;

Hala acı çekiyor.
Hala erkeğe olan ilgisi bitmedi.
Üstelik git-gelleri de meşhur oldu erkeğin.
Kız her defasında acaba olur mu ? Umuduyla ona geri dönüyor.
Sonuçta acı çekmeye devam ediyor,
Gözlerinin içinden anlayabiliyorsun bunu.

II. Denek

Tahmini Bir sene Önce;

Deli gibi seviyorum dediği erkeği bir anda bırakan bir hatun.
Sırf ona istemediği bir şeyi diretti ve hayatına çok müdahale ettiğini düşündü diye.
Kolay değil öyle üç senelik ilişkiyi bir anda bitirmesi.
Telefonda ağlamalar, küfür etmeler, lanet okumalar.
Orospuluğu, şerefsizliği de kalmıyor sırf ayrıldı diye.
Yalvarmalar, acı bir şekilde göz önünde isyanlar.
Nihayetinde hatuna bir şey olmadan bitiyor.
Ha erkeğin "Ödediğim çay paralarına kadar alırım" tavrı da yeterince sinir bozucu.
Tabi son noktayı; "Annen durakta istersem ona her şeyi anlatabilirim" demesi koyuyor.

Şimdi;

Hiç bir erkeğe karşı aşk dolu bir şeyler hissedemiyor.
Aşk acısı nedir hatırlamıyor.
Biri onu üzdüğünde koy götüne gitsin, siktir et senden kıymetli mi ? tavrında kalıyor.
Sürekli düşündüğü bir şey var,
Eskisi gibi heyecanlanamıyor.
Erkek seks yapılası ya da arkadaş olası olarak ayrılıyor.
Hepsi bu.


***


I.  : Aradan bunca zaman geçmesine rağmen hala şuram acıyor. Dayanamıyorum, ağlayamıyorum da. İçim yanıyor desem kafi gelir mi bilmiyorum. Sen nasıl bitirdin bir anda, aramızdaki en aptal aşık sendin bir anda bitiren de sen oldun. Söyle bana ne yapmalıyım ?  
II. :Hatun sen manyak mısın ? Hissizlik diyorum geçmiyor üzerine düşünsen bile geçmiyor. Bu hiç güzel bir şey değil.

Şimdi merak ettiğim hangi denek şanslı.
Hangisi gerçeği yaşıyor. 
Acı bile duymamak bu kadar güzel mi gerçekten. 
Canının yanması bir insana neden cazip gelir ? 
Bunu hissedememek ne demektir. 
Anlayamıyorum okuyucu. 
İnan bilemiyorum. 
Şuan bile aşk denen şeyin varlığından bi haber gibi. 
Çok karmaşık.
Çok yorucu.

Dokunmasına izin ver.
Kulaklarında,
Beyninde,
Boynunda..
Ve tüm vücudunda.
Sarsılmaları da hisset.
Evet o çığlık atma isteği uyandıran sarsılmalar.
Göğüs kafesinde sıkışmayı da hisset.
Sanki her yerinde karıncalanma var.
Ya da buna benzer.
Sende nasıl bir etki bırakır bilmiyorum.

Ama durum bundan ibaret buralarda.
Neyden mi bahsediyorum ? 
Elbette
Müzik.


Şöyle bir başlangıç yapsam hiç bir sorun  olmayacaktı sanırım. 
Nakarat: 
Müziğin sana dokunmasına izin ver,
Kulaklarında,
Beyninde

Böyle başlasam,
Yanlış anlaşılmaya yer kalmazdı.
Dur !?! Yoksa sen yanlış anlamadın mı ?!?!
O zaman benim içim fesat :p
Öyle düşündün sandım.

**
Nerden çıktı bu diye aklına gelecek okuyucu.
Bu sıra müzik zevklerim konusunda oldukça sıkıcıyım (bazılarına göre)
Oysa bende bilirdim Serdar Ortaç açıp kıvırmayı.
Genc idim yapamadım.
Bazı arkadaşların baskıları ile toparlamaya çalışıyorum alışkanlıklarımı.
Ama o kadar güzel şarkılar var ki hissettirdikleri;
Yukarıda anlattıklarımın 3 milyar 750 milyon milyar katı.


O nasıl oluyor bilmiyorum,
Yaptığım tek şey;
Gözlerimi kapatmak.
Ha bir yandan çantayı da tutuyorum.
Huzur huzur diyerek kaptırmayalım onu.
Misal başlangıcı yazarken İmagine Dragons- Radioactive dinliyordum.
Şuan Kovacs - My Love.


Kayıtlara geçsin.
Müpte etkileniyor bu şarkılardan.
Edepli uslu bir hatun olup kapatayım bunları ben değil mi okuyucu.
Hep Gri'inn suçu bunlar.
Al tüm ayarlar kaçtı gitti.
Sahi var mı bana önerebileceğiniz şarkılar ?
Memnuniyet duyarım paylaşırsanız.

Nisan 2014

+Yaptığın onca şeye değer mi ? 
-Değmez mi ?
+Sevdiğin için bazı şeyleri görmemiş olabilir misin ?
-Aslında evet ben ağlarken bir kere yanımda olmadı, gelmedi, sadece o istediğinde vardık o istediğinde biz gibi olduk. Her zaman fedakarlıktan bahseder ama hiç bir şey yapmazdı. Düşün aramızda beş dakika mesafe olmasına rağmen yanıma uğramaz, parası olmadığını söyleyip arkadaşlarıyla takılırdı. Dur ya bu biraz fazla değil mi ?
+Ben sana bir şey demeyeceğim, cevaplarını ben bulursam bir değeri olmaz.
-Ben salakmışım. Baya kullanılmışım. Nasıl ya ? 
+Sen çözeceksin ben sana sadece yolları anlatabilirim.
                                                                                                                                                                                        (Eksik ya da cümleler karışmış olabilir.)
Şubat 2015

Ay'ını tam olarak hatırlamadığım zamanlar.
Uyanış diye tabir ettiğim iki bin on dört yılı oldukça problemli başlamıştı.
Tanıştığım M. hayatımı değiştirdi.
Ama bunu nasıl yaptı bende anlamadım.
Sanki her şeyi ben düşünmüşüm gibi geliyordu.
O zamana kadar beyni olup kullanmayan bir hatundum, en azından düş
ünmeyi bir kenara bırakmıştım.
Zorlamayla değil, aşk dediğimiz o saçma duyguyla.
Aslında aşk olmadığını anlamam için olanların olması gerekiyormuş ya geçti gitti neyse.

M. zamanında blog açmam için ısrarda bulundu.
Aslında yapacağımız tamamen farklı bir versiyondu.
Beni o kadar teşvik ediyordu ki,
İnanılmaz değerli hissediyordum kendimi.
Fotoğraf çekimi ile ilgili bir proje ki çeken ben olacaktım.
Yaptığım çekimleri gösterdiğimde,
Okuduğumuz, izlediğimiz filmleri anlatırken,
Hiç bu kadar zevk aldığım muhabbet olmadı diye iç geçiriyordum.
Bu bir aşk hikayesi olarak anlaşılmasın,
Onunla olduğum zamanlar,
Onun olmadığı zamanlar,
Tartışıp atar yaptığımız o zamanlar,
Hepsi aslında buraya gelmeme sebep oldu.
İlk yazımı okuduğunda;
Çok iyi yapabilirsin biliyorum diye gaza getirdi.
Kendisi de biliyor.
İlk takipçilerimdendir.
Sırf güldürmek için yaptığı onca şey,
Şimdi eskisi kadar yakın değiliz sanki.
Ama onunla olmak her şeyden daha çok mutlu ediyor.
Kafam bozukken, mutluyken, çok mutluyken o da bilsin istiyorum.
Şimdi sen bunları neden yazıyorsun diyeceksin okuyucu.
Şimdi ben ona buradan teşekkürümü sunmak istiyorum.
Minnetimi de,
Eskisi gibi olmadığımızı düşünmesi için gereken bütün olaylar oldu.
Ama eskisi gibiyiz.
Benim için çok değerli olduğunu bilmesini sağlamak istiyorum.
Bu yüzden M. teşekkür ederim.
Bu güzel ortama girmek için beni teşvik ettiğin, beni gerçekten mutlu ettiğin için.
İyi ki varsın B'oolum ;)

Topuklu ayakkabıların canıma okuduğu zaman dilimindeyim.
Halbuki daha yeni geldim sayılır.
Ama topuklu ayakkabı giyen ve bu eziyete dayanan hatunları sevin, kollayın.
[Güzel durmasa çekilmez bu meret ama alışmışız bir kere]

Şimdi size burada topuklu ayakkabılar ve hissettirdikleri adlı bir yazı yazmayı bende çok isterdim ama ilginizi çekmez sanmıyorum.
Hey bir çok moda blogu var onlar anlatıyorlar bir bakın yani benden olmaz :)
Okuyucu, dinleyici, takipçi ya daa kıymetlilerim.
İhmalkarlığın sınır noktasına ulaşmadan geldim,
Gerçi herkes gibi yazamayacağım geldim sizi okudum bla bla bla diye.
Okumadım.
Okursam tadını alamayacaktım o anda,
Erteledim.
Kızmadın değil mi ?
Kızma.
Müpte çok yoğundu, kan aldılar bile diyebilirim.
Hani şu şemsiye var ya göte girince açılmaz derler.
Açılıyormuş.

Konumuz bu değil sayın dinleyen/okuyan,
Konumuz kahve falı.
Evet ara verip falla geri dönüyorum.
Falımda blog çıkmadı.
Bir an da "Dank" etti.
Ben bunu paylaşsam dedim, yazsam. Sonuçta özelimi biliyorsunuz.
Arkadaşlarıma bu kadar dürüst değilim, KIYMET bilin.
KIYMET: Komşu kızı olarak algılanmasın, Bk. Değer.

Kahve falları dahil tüm fallara inanan biri değilimdir ki genelini söylendikten sonra unuturum.
Bu da öyle olacak diye düşünüyordum ki.
Yakın arkadaşımın hayatıyla alakalı pek çok şeyi bilince dikkatimi fena çekti.
Gelelim söylenenlere.
Kadının bana adımla seslenmesine bir şey demiyorum hani duymuştur dedim o nedenle.
Daha bardağı açmadan ailemde bir sağlık sorunundan bahsetti.
Evet dedim tam da dediğiniz gibi hatuna bak ya.
Yavaşça dinlemeye devam ettim sonra;
Uzaktaki birini düşündüğümü söyledi, ki uzakta belki de benden uzaklaşmış birini düşünüyormuşum.
Evlilik yolunda giderken döndüğümü söyledi.
Nişan olmaya iki ay kala bitirmişsin diye devam etti.
Tek bilemediği Kova ya da koç burcu olduğum ki ben Yay burcuyum.
Yeni bir çocuk olacak hayatında dedi.
Tanıdıklarımdan biriyle birlikte olmayacağım yepyeni biri boylu poslu inanamayacağım kadar iyi biri olacakmış bu yeni çocuk.
İzmit çevresinden hemde, tanıştırılma şeklinde.
T harfi önemliymiş.
**Şimdikilerden olanlar, her şeyi ağzında olanlarmış ki bakıyorum ha evet öyle.
Sekizinci ayda bana T harfli arkadaş gelecekmiş.
Neler neler.
Evle ilgili planlardan tut, yüklerimden kurtulacağıma kadar.
En önemlisi devlet kapısında bir şeyler olacak iş değişimi olacak o da bu yaz her şey değişecek hayatında demesi de beni benden aldı.
Kandil lambasına benzetti, "kendini söndüren sensin.
Kural mı dersin inat mı dersin."


Şimdi sen bunları okudun okuyucu inanma diyeceksin.
İnanmak değilde umut vermesi mutlu etti.
Ki bu ara buna çok ihtiyacım varmış.
Fal baktırmaya değil.
Umut verici şeyleri duymaya.

Mutlu kalın.
Arada gelirim.
Siz de uğrayın.
Bu gün uğramaya çalışacağım hepinize :)
Müpte öptü sizleri ;)