Müpte

Ben doğma büyüme İzmit ' liyim bilen bilir ' kardişiim 'lerimizi.. Kardeşlik önemlidir de bizde ayrı yeri vardır.. Kan bağından bahsetmiyorum ama :)
Bloglarda da olmalı düşüncesiyle okyanus altı bloğunun sahibesi -ki benim burada arkadaşım kendisi sevimli sıcak içten bi okadar da  tatlı bir kız - bir etkinlik paylaşmış Kardeş Blog olmakla alakalı..
E davet etmiş bilirsiniz davete icabet etmek gerekir. Başarılı bir paylaşım olmuş da ayrıca tebrik ederim onu :)

O zaman ne diyelim belki size ulaşamadı ama ben de sizi onun bu davetine bekliyorum.
E buyurun ozaman buradan bloğuna ;)

Anneler de yalan söyler(!) 

Bu dünyadaki meleklerimiz aslında sadece iyiliğimiz için yada işlerine öyle geldiği için bize ufak beyaz yalanlar söyler.. Çocukken anlamazdım ama büyüdükçe anlamıyor gibi yapmaya başladım :)
Ayrıca bana bu mim' i layık gören şeyma'ma teşekkür ederim :) 

   Küçükken yemek yeme problemlerim vardı benim sevmezdim hiç bir şeyi.. Yumurtanın sarısını yiyebilmem için bana kollarda kas gibi olan dokunun yumurta sarısı olduğu söylendi.. O gün bugündür yumurtanın sadece sarısını yerim :) 



Deprem olmadan evvel deniz kenarında oturuyorduk biz koskoca bir apartman 72 daire ve ezilen Selma :) Annem bu konudan sıkılmış olacak ki bir daha kendini ezdirirsen seni eve almam dedi. Şimdi olsa tabi der geçerim de o zaman korkudan ne yapacağımı bilemedim. 




   Pazara çıkmak tam bir işkenceydi ben oyuncak meraklısı tezgah önlerinde onlara bakarken çingenelerin olduğu bir yerde annemin elini bırakırsam beni alıp kendi çocukları yapacağını söylemişti. Ben buna inandım korkudan ne yapacağımı bilemedim :(



   Üzerini örterek uyuyan bir çocuk olmadım hiç - erkek çocuğu gibiydim sürekli - üzerimi örtmezsem canavarlar geleceğine inandırdılar beni kafamı dahi örttüm o günden sonra hala devam bu huya.. Korkmak değil de güvenli :P

En korkuncu sakız çiğnemek.. Annem sakızı pek sevmez(kendi çiğnemiyorsa) akşam vaktinden sonra sakız çiğnersem en yakın ölen akrabamın etlerini çiğnediğimi söyledi. İnanmazsınız belki ama uzun bir süre akşam vaktini bırakın gündüz bile ağzıma sakız almadım.. 

Anneler böyleymiş bunların hepsi sevdiklerindenmiş henüz bilemem ama iyi ki söylemiş yoksa bu yazı nereden çıkacaktı :)

Bundan 2 ay kadar önce böyle arkadaşlıklara ulaşabileceğim aklıma gelmemişti.. Ama şimdi beni mimleyen bana yorumlarda bulunan bana bir şeyler katan kardeş bloglar var :) Bunlardan birinin -ki buradan tıklayın gayet güzel yazar kendisi- beni mimlemesiyle bunlar ortaya çıktı.. 

Genellikle mülakat dendiği zaman jüri ve sıkıntılı zamanlar akla gelir.Jüri tüm görüşmecilere mülakat sırasında bir soru yöneltir " Sizin bize sormak istediğiniz bir şey var mı ? " Bu soruyu fırsata çevirmek gerek nasıl mı ?


Şirket kültürünüz nedir ? Evet bu soruyu sorarak günün büyük bir kısmını geçireceğiniz şirketi benimsemek adına merakınızı giderebilirsiniz.. Bu çok cesur ben yapamam diyenler farklı bir soruyla devam edebilirler örneğin " Yemek saatlerinde birlikte mi yemeğe gidiyorsunuz ? " bu şekilde sosyallik derecelerine biraz hakim olabilirsiniz.

Bu işe kabul edilmezsem  nedeni ne olabilir ?  Bu soru kaliteli evet ama cevabı veren kişinin gerçekten cevap vermesi gerek.. Bu sayede kendinize bir çok şey katacaksınız. Yalnız biraz  yıpratıcı olabilir herkesin harcı değil eksik yanlarını olgunca kabullenebilmek..

Bu pozisyona başlayacak olsam, önceliklerim neler olmalı ? Biraz yanıltmalı bir soru sonuçta bunu söyledikten sonra karşınızdakinin bilinç altında böyle bir görüntü oluşturup karar verme aşamasında kendinizi öne sürebilirsiniz. Tabi bu iş için heyecanlı olduğunuzun göstergesi dememe gerek yok sanırım..

Sizce bu şirkette çalışmanın en harika kısımları neler ? Cevaplar şirketin genel duruşunun bir özeti dikkatle dinleyin..


Bu sayede gün boyunca sıkılan jüri üyelerinin aklında kalacak, alışıla gelmiş görüşmelerde farkınızı fark ettirmiş akılda kalmış olacaksınız.. Böyle bir plan varsa buyurun deneyin : )

Güzeller güzeli myna  beni sobelemiş o zaman yapmamak olmaz hemen bana uyanı yapıyorum bakalım neler çıkacak :)   


   * Arkadaşınız saçlarını boyatmış, hiç yakışmamış. "Nasıl olmuş?" diye sorunca ne dersiniz?  

Ben çok açık sözlüyüm bu konuda tek cevap " Olmamış, bu ne hal !" gibi  :( Ama kırılmasın diye güzel olmayana güzel diyemem kiii...

  * Evinizde hangisinin olmasını istersiniz?



Elbette ki köpek hemde tam olarak bundan :) Papağanım vardı ama öldü sonra bir daha da olmadı annem kabul etmedi.

  * İntikam Nedir ? 

Soğuk yenen bir yemek / Tatlı / Gereksiz / Gerekli /Diğer

Soğuk yenen bir yemektir.. Belki seneler belki saatler sonra ;) Bknz: Old Boy

 * Ülkeyi kötülerden temizlemek için hangisi olmak isterdiniz ?


  

Güzeller güzeli myna  beni sobelemiş o zaman yapmamak olmaz hemen bana uyanı yapıyorum bakalım neler çıkacak :)   


   * Arkadaşınız saçlarını boyatmış, hiç yakışmamış. "Nasıl olmuş?" diye sorunca ne dersiniz?  

Ben çok açık sözlüyüm bu konuda tek cevap " Olmamış, bu ne hal !" gibi  :( Ama kırılmasın diye güzel olmayana güzel diyemem kiii...

  * Evinizde hangisinin olmasını istersiniz?



Elbette ki köpek hemde tam olarak bundan :) Papağanım vardı ama öldü sonra bir daha da olmadı annem kabul etmedi.

  * İntikam Nedir ? 

Soğuk yenen bir yemek / Tatlı / Gereksiz / Gerekli /Diğer

Soğuk yenen bir yemektir.. Belki seneler belki saatler sonra ;) Bknz: Old Boy

 * Ülkeyi kötülerden temizlemek için hangisi olmak isterdiniz ?


  

Ezilenlerin tarafında olmuştur her zaman.. Kendine has lirizmi ve anlatımıyla Türk edebiyatında yerini aldı. Aslında bu şairle uzun zaman önce karşılaşmam gerekirdi ama Hakkı sayesinde tanıştım. Gerçi ben şairimizle tanışıyormuşum da pek bilmiyormuşum kendisini..

Merak edip herşeyi araştıran ben buna da el attım. Şairimizin  en sevdiğim şiiri 'Hasretinden Prangalar Eskittim' oldu. Tamam hepsi şahane ki bir şiir gözdem olmalı her zaman öyle oldu bunda da bozmamak gerek geleneği :)

Birçok şarkıcıya şiirlerini de bestelemiş sanırım benim vazgeçilmezim olacak..

Fazla söze gerek yok, gerçekten. Başucu kitaplarıma bir yenisini ekledim ben tavsiye ediyorum kesinlikle bayılacaksınız..

Gün geçtikçe ümit azalıyor kalmıyor.. Ama
oradaki kalabalık dağılmıyor işte Mahmut'un karısı, Ahmet'in annesi, Osman'ın babası, Mehmet'in arkadaşı derken bekleyiş devam ediyor. 



Düşünmeden edemiyorum, fıtratında var dediğiniz işte neden yeterince güvenlik önlemi yok, neden bu konu üzerine gidilmedi, madem zorlu neden kayıp verilmesin diye daha fazla bir şey yapılmadı, neden neden anlamıyorum.. 
Hangisine güvenmeli medyaya mı ? Çıkıp konuşan bakanlara mı ?
Bakıyorum sayılar her yerde farklı -sonra 17 Ağustos geliyor aklıma sayılara inanmıyorum- medyaya güvenmiyorum. 
Belki de sadece orada bulunmak için gitmiş bakanımız(!)-ki bence öyle- neden omzunun altına el atmıyor taşımıyor madenden çıkanları.. 
Neden Başbakan yuh' lanıyor oralarda ? 
Neden neden neden ? 

Üzülüyorum elimden bir şey gelmiyor, üzülüyorum onlar orada içeride ve çıkmaya da devam ediyor, biliyorum bekleyiş zor acı ama o haberi almak ayrı bir acı..
Biz buradan böyle üzülüyorsak orada bekleyiş içinde olan analar, babalar, eşler, çocuklar ne haldedir..
Oğluna not yazıp helallik isteyen baba biz yanında olacağız çocuğunun gözün arkada kalmasın..
Sedyeyi kirleteceğini düşünen yaralı arkadaş sen temizsin utansın bunu duyanlar..
Evli olan arkadaşını düşününen arkadaş biz yanınızdayız..

Herkes üzüldük yastayız diyor da neden bu kadar fazla çalışan içerideyken bize sadece iki yüz küsür kişi hayatını kaybetti deniliyor. 

Başımız sağ olsun arkada kalanlara Allah sabır versin..

Baba vardır her zaman yanında hiç bilmezsin yokluğunu öper koklarsın korkarsın ona bir şey olmasından.. 

Baba vardır hiç tanımadığın belki adını bile bilmezsin durum bunu getirmiştir sana..

Baba vardır görmemişsindir sanki hep yanındaymış gibi yaşamışsındır..

Baba vardır varlığı yokluğuyla bir..

Baba vardır erken kaybettiğin zor gelir onsuz yaşamak...

Baba vardır belki mühendis belki öğretmen belki işçi..

Baba ki şimdi Soma' da maden altında...



Evlerinize geri dönün dualarımız sizinle...