Müpte

Büyük kavuşma benim için gerçekleşti bi süre önce..
Gerçi siz konuyu bilmiyorsunuz ama kısaca özetleyeyim :)
Almanya' da yaşayan bir abim var benim ve dünyalar tatlısı/yakışıklısı yeğenlerim var. İki sene oldu onları görmeyeli ve gerçekten halalık duygularım kabarmışcasına onları özledim. Tabii uzakta olduklarından göremedim. -Teknolojik hareketler haricinde elbette ama gene de zor geldi.-
En nihayetinde geldiler ve şuanda evdeler. Sırf peşimde dolanmaları sebebiyle fazla blog yazısı çıkartamıyorum. Ama en kısa zamanda normal konular üzerinden geleceğim.
Benim yeğenlerim de sizinkiler ( varsa eğer ) kadar tatlı, hele Alman aksanlı konuş(ama)ma durumları beni benden alıyor.
Mesela seviyorum demek bizim evde seviyom , bir cümleye başlarken muhakkak ımmm , bir konu hakkında konuşurken o ne demek diye anneye dönmek :)

İlk yeğenim olduğunda bir şey anlamamıştım, 10-11 yaşındayım ve bu senin yeğenin diye yanına getirilen yaramaz oyuncaklarını alan bir bebek ! Uzunca süre kardeş ve yeğeni anlamak zor geldi taki ikiyi ve üçü görene dek: )

Belki ömrüm boyunca teyze olamayacağım ama hala olmak ayrı güzel. . .



Haftanız güzel geçsin ! :)

Bildiğiniz gibi bugün ramazanın son günü..

Malum bayram arefesi olduğundan temizlik için gerekli olan süpürge, elbezi, cif, kova vb. ürünler meydana çıktı ve geleneksel temizlik başladı. Ama bu yoğunluğu iş yerinde yaşamadım ben arkadaş. Nedir sürekli orayı sil burayı süpür.Üç gündür bu karmaşanın içerisindeyim ama en yoğunu bugün oldu :)
Sizi bilmem de sanırım annem beni bayrama çıkartmayacak yarına kadar yaşayabileceğimi düşünmüyorum.
Bazı fotoğraflar koymak isterdim de onu çekecek halim kalmadı. Ayrıca Kocaeli' ye yakın olup yardım etmek isteyen varsa adres verebilirim :P 

Ama bayrama yorgun olunmamalı.

Kendime not: Arefe gününe temizlik bırakmayacak, bırakırsam dahi kesinlikle bir işim çıkmış olup kaçacağım. 

Mutlu geçsin günleriniz bir de yorulmayın :)

Güzel gözlü o içten ve okunmaya değer blog yazarımız persephone güncesi beni mimlemişti. Belki biraz geç oldu ama ne demişler Geç olsun güç olmasın : )

Kendisi sorularını en son cevaplayacağını söylemişti ama sanırım ben en son yapanım, kendimi her ne kadar assolist olarak hissetsem de öyle değil hepimiz biliyoruz : ) Gelelim sorularımıza..

Yeni tasarımını incelediğim Emrah'ın bloğunda okumadığım bir yazı varmış. Ve evet ben yeni gördüm, biliyorum ayıp  etmişim bu zaman kadar okumayarak. 

Kötü bir zamandan geçiyorum bu aralar her şey üzerime geliyor, hayat konusunda, ders konusunda, aile konusunda kendimi kötü hissederken karşıma bu yazı çıktı. Bu zaman içerisinde öz güven, ifade, başarı korkusu her şey tam olarak mevcuttu bende.. Malum sınava toplamda 76 gün kaldı ve ben hazır değilim. Bunun yanında arkadaşlar ve aile ortamında kendini yalnız hissetmek de cabası..Bahsettiğim yazının konusu motivasyon ve gerçekten hakkını veriyor..
Genel itibariyle hayatın aslında 'ben' ile değişeceğini anlatmış, her şey bana bağlı ve  neyi istersem bunu dile getirmeliyim diyerek telkin yoluyla beyni uyarmayı amaçlamış, yerini de bulmuş.

Beyin öyle bir yapıya sahip ki ne tür de düşünürsen o şekilde algılayıp senin davranışlarını etkiliyor. Misal aslında acı çekmediğini bildiğin halde sürekli acı çektiğini düşünür telkin verirsen  bir zaman sonra hastaymış gibi davranıyorsun. Ben artık okuyamam, tarih dersini hiç anlamıyorum, yapamam diyen birisi kesinlikle kendini başarısızlığa mahkum bırakıyor. Sadece burada değil hayatının büyük kısmında da bu etkiyi yaratıyor. Yani hal böyleyken kendine verdiğin telkinler seni o tarafa doğru sevk ediyor. 
Bende bu yönde bir telkine başladım. Tabi ki iyi yönden yapıyorum " yapamayacağım bir şey yok, hiçbir şey zor değil gibi " Bunu yapacakken de her gün Emrah'ın bloguna gidip bu yazıyı okuyacağım. Bir süre sonra her şey o yönde iyi gelişecek biliyorum. 
Tek başıma denemek olmaz buyurun buradan sizde bakın, belki sizde de motivasyon sorunu vardır ve bu şekilde üstesinden geliriz. 

Alıntıdır.

Her şey bana bağlı . Başarılı olmak,mutlu olmak ve en önemlisi insan olmak bana bağlı. Her şey benim ellerimde                                                                                                                                                                          Alıntıdır. # eqzdemir #

                                                                                                                                                                   Mutlu kalın müptezelden sevgilerle :)

Merhaba herkese,

Bunu uzun zamandır yapmadım ama baktım ki arkadaşımız yeni ve o kadar güzel bir ödülü var dayanamadım açıkçası.. Belki biraz menfaat ama genel olarak benim takipçilerim onu da görmeli dedim..
bloğumuzun adı kozmetik çantası ve çok eski bir arkadaşımız değil..
Merak edenler görmek isteyenler lütfen buradan gelin..
Yalan yok ben blog tasarımına bayıldım özellikle bu aralar yeni bir şeyler ararken derdime derman mı oldu ne :)

Uzun zamandır mim yapmadığımı fark ettiren Persephone Guncesi sayesinde sahalara geri döndüm :)
Kendisi bu mim' i benden daha güzel yaptı biliyorum ama gene de bir okursanız daha ne isterim ki ben..

Buyurun o zaman müptezel'in mimine :)



Aşk 

Uzun zamandır bilmediğim bir duygu ki hissetmemiş insana sorarsak o da gider size Türkçe anlamını açıklar. " Aşırı sevgi ve Bağlılık duygusu "

Not:Eğer bu duygu hayatınızdaysa bırakmayın. Bir daha bulunmuyor. 

 Hayat

Bilmediğim sularda yüzmektir. Alışık olmadığım ama alışmak zorunda kaldığım yapı içerisinde verilen rolü üstlenmekte denilebilir. Ama her şeye rağmen hayat kıymetlidir.
Ben hayatı çınar ağaçlarına benzetirim, büyük heybetli ve bu kadar güzel..


        Umut

Umut etmeyi gökyüzüne benzetirim ben.. Çok istediğim o kadar çok şey var ki neleri umut ettiğimi hatırlamıyorum. İşte o yüzden gökyüzü kadar umudum var. Biriktirdim belki günün birinde yağmur olup bana geri dönerler..







Acı

Hayatın gerçeği. Aramadan bulunan tek şey bu olsa gerek. Sevdiğim insanları kaybetmek acıların en büyüğü. Keşke sadece döner yanında servis edilen bir şey olsa ama  malesef öyle değil. En kötüsü gece başlayan ve bir türlü dinmeyenidir.






Gülmek

İşte hayat felsefem, hayat güzel olacaksa gülmek gerekir. Bir gülücükle hayatın gidişatını bile Gülümse " her şeye rağmen inatla gülümse..
değiştirebileceğine inanan insanlardanım ben. "






Persephone Güncesinin mimine bakmak isteyenler (ki bakmalısınız ) lütfen buraya gelin..
O zaman en sevdiğim kısım olan mimleme işine gelelim.. Yapmayanlar varsa muhakkak yapsın bencilce olacak ama okumak istiyorum bu konu hakkındaki görüşlerini..
Nabrut ve Biz
Matmazel
Gülay Cansever 

Türk filmi izlemeyi pek sevmem ben aslında ama bu aralar bir şekilde önüme çıkıyor ve nasıl olmuş diye merakla izliyorum.
Bu hafta aşk haftası oldu film bakımından bir kaç film izleyip tesadüfmüşcesine hepsinin de aşk filmi olması şaşırtıcı.

Filmimizin adı "Kendime İyi Bak"

Filmin yönetmen koltuğunda aslında sürekli kamera önünde görmeye alıştığımız Serhan Arslan ve Ruhi Yapıcı var.  İnandırıcılık konusunda bir kaç eksikle başladı ama gene de yönetmenlik olarak başarısız değiller.

Ana karakterimiz Emre ki canlandıran sanatçımız Çağdaş Onur Öztürk benim kanaatim hakkını vermiş, bazı anlarda ona sinir olsam da başarılı buldum kendisini.. Gerçi Yeşim karakterini canlandıran Begüm Birgören' i sevdiğim için ona ayrıca yorum yapamam. Konumuz aslında olağan bir durum. Yeşim ile Emre ilişkilerini bir adım öteye taşıma kararı alıyor artık son zamanlar içerisindeler ve düğünleri için Emre'nin üniversite arkadaşlarına davetiye götürmesiyle başlıyor. Unuttuğunu düşündüğü eski sevgilisinden aldığı bir haber ile Emre'nin duyguları alt üst oluyor. Tam bu sıra içerisinde Yeşim çocuğu olamayacağı haberini alıyor ve bunların çerçevesinde olaylar dönüyor. Devamını anlatmaya gerek yok bence anlatırsam filmi izlemiş olacaksınız diyerek burada konuyu geçiyorum :)
Fragmanı merak edenler buyrun buraya alalım sizleri...

Tek sorun inandırıcılıkla beraber senaryodaki boşluklar. Geri kalan her şeyi beğendim özellikle içtenlikleriyle rollerini sarmalarını :)

Sevgilim, 

Nasıl isterdim bilemezsin şuan yanında olup her şeyi sana anlatmayı ve defalarca özür dilemeyi...Ne kadar oldu ben gideli bilmiyorum kim bilir ne kadar bensiz bıraktım seni...
Sensiz kalmanın yarısı kadar zorsa bensizlik beni ömür boyu affetmesen yeridir ama yine de hep diledim affetmeni..
Anlatabilmemin bir yolu olsaydı inan denerdim.
Cevapsız bırakmazdım ama bir yol bulamadım tek bildiğim yanında kalsaydım daha kolay olmayacaktı. Bana sordun ya " Gitmeye cesaretin var mı ? " diye. Kalmaya cesaretim olsaydı bir an olsun ayırmazdım yanağımı göğsünden, göğsün cennetin provasıydı işte. Kapatma kapılarını ilk defa aşık olmuş gibi sev, biliyorum sevmek kolay herkes için ama hiç yaralanmamış gibi sevmemek ne kadar zor aslında..Ne kıyas, ne kin, ne beklenti olsun hayatında.. Aklının köşesinde olmak değil niyetim, sadece gülümse arada benim köşem orada çünkü..

Kendime iyi bak..

                                                                                                         Müptezelden sevgilerle mutlu kalın :)

Fotoğraf Alıntıdır

Hayatımda her zaman her şeyin kolayına kaçtım ben. 
Ne bileyim mutsuzsam o tarafa bakmadım. Gülebileceğim yerlere kaçtım.
Derslerden zorlanıyorsam  kopya çektim. Bir şekilde kendimi zorlamaktan kaçtım.
Sevdiğim çocuk bana bakmadığını düşündüm. Gittim başka birine baktım. 
Arkadaşım bana sitem etti. Etmeyen arkadaşımla takıldım. 




Şimdi bunları düşününce ki bu sadece görünen kısmı,  hayatımı kaçarak geçirdim. Mutlu oldum mu bunlarla evet kısmen sadece anlık mutluluklar.  Gel gör ki bu yaşa gelip bunları itiraf etmek dahi zorken hayatın yolunda gittiğini düşünmüyorum. Çünkü zorlandığım zaman hala kaçmaya çalışıyorum. Zamanın telafi etmesi için yardımcı olmasını beklemek yerine ben halletmeye çalışmaya çalışıyorum.(O nasıl bir anlatım olduysa artık) Pek becerikli olduğum söylenemez bu konu da ama geçecek biliyorum. 
Bir hocam demişti " Engelin etrafından dolaşmak kolay da onu ortadan kaldırmaya uğraşmak zor" diye. Sanırım ben bu cümleyi yanlış anladım ve engeli görünce hemen sıvışıyorum. 
Zaman hata telafi etme, yerinde sorun halletme zamanı en azından benim için :) 
Gerçi şöyle de bir soru var "Bunların hepsi bana mı denk geliyor yoksa sizde de var mı ?"
Bir aydınlatsanız beni :)

Bencil olmak diye bir gerçek var şu hayatta..
Ve en bencil olanımız aslında farkında olmadan yapar bunu. Bazıları da vardır bencil olup bununla övünen ki ben onlardan(d)ım .
Kısaca bahsedecek olursak bencillik: egoistliktir. Kendinden başkasını düşünmeyen sadece kendiyle alakalı olan olaylara ilgi duyan her zaman ilginin kendi üzerinde olmasını bekleyen kişi çok büyük bencildir. Egoizmin temsilcisi Thomas Hobbes; birey dış dünyadan kendini koruyabilmesi için "ben sevgisiyle" yaklaşması gerektiğini ifade eder.  Genel olarak bencillik kötü bir sıfat olarak kabul görse de eski Yünanlar da bu konu peşinden giden guruplar varmış. Herkesin kendi mutluluğunu aramasını öngörmüş ve bu şekilde refaha ulaşacaklarını kabul etmişler.Aslında egoizmi saf bir şekilde ilkel kavimler ve çocuklarda görmek mümkün.. Diğerlerinin hepsi duygu ve düşüncelerin istek ve arzuların altında toplum içinde perdelenerek ortaya çıkmasından ibaret.

           "Bencillik bütün insanlarda aynıdır, sadece ortaya çıkış şekli farklıdır." 

Dale Carnegie

*Başkası düştü mü, ‘Çürük tahtaya basmasaydı.’ deriz. Kendimiz düşünce, bastığımız tahtanın çürük olmasından şikayet ederiz.

Cenap Şehabeddin

Yani demem odur ki bencillik kişilik problemidir. Bireyin tek başına yaşaması mümkün değildir ki hepimiz bir düzenin ucundan tutmuşuz ve bu şekilde yaşamımızı sürdürüyoruz ne gerek var meyvesiz ağaç gibi yalnız kalmaya..


Haftanın güzel geçmesi dileğiyle :)