Müpte

İyi ki blog açmışım dedim bu zamanlar içerisinde.
Çocuğum gibi diyemem de saklandığım limanım olarak görüyorum lan bu benim eserim diye övünüyorum pek bir halta benzemese de burası..
İhmalkar davrandım.
Ne dese hakkı da ama biliyor ya onunla paylaşmayı seviyorum.
Biraz ara verilmiş gibi olsa bile..
Zamanın nasıl geçtiğinin farkındayım ama yazmak için yazmak olmasın diye sessizliği tercih ettim.
Geçmiş yazıları takip ettiysen bilirsin okuyucu, sıkıntılı bir sınav süreci geçirdim.
Bir şey olacağına dair pek umudum yoktu ki şaşırdığım nokta burada başladı sonuç gayet başarılı hem de benden beklenmeyecek şekilde.


O anki durumumu da sağdaki şekilde gösterebilirim, dersin icat buldum ya da tam puan aldım. İstersen dalga geç benimle ama kendimi kanıtladım lan ötesi var mı ?!!?




Şimdi ise tamamen aylaklık yapıyorum elbette ev kızı modunun getirdiği sorumluluklar dışında... Pek bir şey değil işte ütüsü, çamaşırı, bulaşığı... Malum bunları bilmeli ilerde lazım olacak. Sakın yanlış anlaşılmasın evlilik değil mevzu kendi evimde yapmam gerekecek o_o

Bu aralar hayatım pek bir monoton ama arkadaşlar, dostlar, kardeşler derken monotonluğun ortasında hareket var. Nasıl diye sorarsan ki biliyorum sorarsın; İlişki durumları bazı yerlerde o kadar basit kalmışken etrafıma sanki özellikle atılmış gibi en adileri geliyor. Bana değil ha şa ben atlattım o evreleri en azından ağzım yandı pis, kaka dedim de savuşturdum..
Olay aslında en yakınımın başına geldi ki oha falan oldum yani tabiriyle kaldık. Hani ölümsüz kahramanların ölmesi gibi bir durum o kadar şoke edici..
Etmesinin sebebi beklemediğimiz yerden gelmiş olması..
Biliyorum okuyucu ilişki iki kişilik olmalı onların arasında kalmalı ama en yakının bu kadar üzülürken bu kadar saçmalarken sen pek normal kalamıyorsun mecburi dahil olma durumu ki en boktan kısmı...

Şimdi bu konuyu nereye bağlayacak bu kız diyecek olursan da bir yere bağlamayacağım. Bağlamak,
bağlanmak yasak kesinlikle bu hayatta bağlanmayacaksın şairin dediği gibi..

Yazı saçma gelmiş olabilir ama yazmayı özlemişim.
Not: Ödüller var ki onlara ayrıca değineceğim. Unuttum sanılmasın ;)

Mim yapıyorum sürekli.
Yazmak içimden geliyor da, çok özel yazıyorum be.
Kişisel blog da yemek tarifi yazacak değilsin ya dediğini duyar gibiyim. Deme öyle bak utanırım. Hayır sonra çemkirmelerle falan sen uğraşırsın :)

Dipnot: Beni duymayı sevmezsin diye korkuyorum ondan yazmıyorum bunları sanırım okuyucu. 

Gelelim DördüncüTekilŞahısın bana bahşettiği mim' e... [Ziyareti hak eden bir arkadaş bilmem hatrım var mı sizde ama bakın bakının ona muhakkak.]
Uzun zamandır okumadığımı fark ettirdin hatun, ayıp etmişim cık cık cık kızıyorum şuan kendime.

* İlk Hayranlığım:

Unutkanlık başa bela diyorum en başta elbette
alzheimer değilim elbette ama kopukluklar da yok değil..
Aklıma gelen mmmh "Vadideki Zambak" diyorum. Baya etkilenmiştim o kitaptan yalan yok Balzac sevdim hem de uzun süre :)

*Favori Serim:

Seri olarak bakarsak da  "Gece Evi"  var. Aslında bir çok var ama hatırladıklarımın arasında bu ağır bastı :) ( Ne kadar fantastik bir insanım ya da gereksiz sen seç )
Favori kitaplarım var benim ama buraya yazarsam çok uzar emin ol sen bile sıkılırsın. [pek bir dengesizim okuma konusunda, ne olsa okurum diyemem ama ilgimi çeken her şeyi okurum]

"Başkalarının mutluluğu, artık mutlu  olamayanların avuntusudur. "

* Favori Erkek Karakterim:

Favori karakterim en son hatırladığım Gece evi serisindeki Stark ki kendisi hayranlıktan öte hayallerime dahi girmiştir. [Stark'ı bilmeyenlere ithafen: "İyi yapılı kollarıyla ortalama bir boyu, kum kahverengisi saçları, sıcak kahverengi gözleri ve kendini beğenmiş bir gülümsemesi vardır." ]

Bayan karakter bakarsak da Lisbeth Salander, Ejderha dövmeli kızdan ki anlatmaya gerek yok kendisini intikam bizden sorulur kıvamındaki hatundur kendileri.

* Favori Okuma Saatim:

Okuma saatinin favorisi mi olur uykum kaçınca alırım ışığımı başucuma kitap kucağıma ve başlarım okumaya, otobüs seyahatlerinde midem bulanacağını bilsem de sonuna kadar devam ederim, kahvemi yapıp sandalye başında okumuşluğum bile var. Yeri ve zamanı olmaz kitap okumanın öyle gelişine okursun :)

Mimleme yirmi adet denmiş ama isteyen alsın rica ediyorum. Hastayım ben üzmeyin beni :)

Yazmaya başlamanın ne kadar zor olduğunu hatırladım şuan, evet evet tam şuan sen bunu okurken.
________________________________________________________________________________________________
Kayıtlara geçsin şuan Taş plaktan müzik dinliyorum.
İronik biraz biliyorum daha demin PSY ile kendimce dans ediyordum( işte o an ayna baktım da yok bu olmadı üzerime durmadı be )
Bazen inanılmaz bir insan olabiliyorum hadi kabul et beni böyle seviyorsun okuyucu, itiraf et bilmek güzel geliyor.
Bu gün biraz farklı olacak diyemem kişisel blog diyorum buna ben hayatımı, kendimi anlatacağım, çok geniş bir yelpazem yok o yüzden belki bu cahillikten bilemedim şimdi.
Zamanında bu kadar çok yazacaksın insanlar üşenmeden seni takip edecek deseler inanmazdım. (laf aramızda hadi len diye ötelerdim bile)
Böyle kendime gömüyorum ama yanlış anlaşılmasın sakızlı muhallebi gibiyimdir.(tarifini veririm ilerki yazılarda merak etme yazacak bir şey bulamayınca blog da yazarım ne var yani ) Yapay'ım, çakma'm olamaz !?!! Özellikle sen gibi tekim malum senden de bir tane var şu hayatta.
Özeliz bir ki küçükken bizi böyle sevmediler mi ?
Erkek can yakacak, kız hanım hanımcık olacak.
Sahi hanım hanımcık kızın canını erkek nasıl yakacak bir türlü anlayamadım. Hanım hanımcıksa can yakacak erkekle ne işi var arkadaş neyse konumuz o değil.
Hayatın kısa olduğunu anladım bu aralar evet hem de bu yaşta !
Eski anıları hatırlıyorum ey gidi ey demeye bile başladım sen düşün ne haldeyim.
Küçükken diye başlayan cümlelerim var benim.
Sakinim, ben yaşlı deilim sadece ikibeşlik oldum...
Şuan bunları yazarken aklıma geldi uzun zaman önce aldığım ehliyetimi yastık kılıfının içine yerleştirmiştim, sırf geceleri yanımda dursun diye. Sonra kaybettiğimi sanarak bir süre ehliyetsiz dolaştım. Sanırım annem bu nedenle baya laf etti, ta ki o yastık kılıfı değişene kadar. Ceza verilse bu yaşta razıyım ama dırdırdırdır yok yok bana göre değil.

Pipoyu bu sayede sevebilirim.Mümkün!

Kendime not: Ben böyle olmayacağım arkadaş !

Şimdi pipo'mu yakacağım bir dakika bekle.
Şaka şaka denemedim bile ne olduğunu da internetten görmüştüm, havalı evet ama yaşlandığımda :))


Sigaramı yakıp bu yazının sonuna geldiğim için kendimi tebrik edebilirim.

Bu ne mi diyorsun aslında bu yazının temeli Mim ki biliyorsunuzdur artık, mesela üçüncü yorum sahibi mimlendin hemen yazını yazmalısın ;)


Özge, kuzum teşekkürü borç bilirim sana.

Yağmurdan nasibini almışlar, yaptığı saç bozulmuş, giydiği kıyafet çamur olmuşlar ya da bu yağmurda ne evden çıkacağım diyerek dışarı çıkmaya gerek duymayanlar... Hepinizin günü aydın olsun ;)

Ağlamaklı, sinirli bunalmış sanırım ruh halimin önüne koyabileceğim bir sıfat bulamıyorum.
Ya da dur bakim buldum Kaybolmuş.
Şuan kimle konuşmuş olsam iyi gelmemişken en son çare buraya yazıyorum; ki sizi de bu duruma ortak etmek istemezdim.
En son bu stresi sanırım lise ergeniyken çekmiştim ve sonuç olarak da Ösym bana güzelce bir el hareketi ( cık cık cık terbiye yoksunu ) arkadamdan da küfürü basarak koydu kapının önüne. E sonra ne mi oldu koyarım böyle düzenin içine dedim ve saldım gitti.
Tam her şey bitti dediğim bu senelerde yeni bir sınav istemeyen ben kamu personeli olmak adına koştur koştur sınava girmeye kalktım ki düşünemedim Laan sen kimsin! Neyine yeni bir sınav ? İşte boy ölçüsünü alamayan ben sonuçta yeniden bu haldeyim.
İstanbul'da arka sokaklara girmiş ve yolu bulamayan bebeler gibiyim resmen, net.

Şimdi bu ruh halinden nasıl kurtulurum ?
Ne gibi durumlara maruz kalırım ?
İnan ben de bilmiyorum.

Yardım edin ya bana !?!!

                                                                    Dipnot: Gir(il)en sınav Kpss ve 27 Eylül 9:30 da.

Cedric der ya hani hayat 8 yaşındayken zor diye.
Yalan azizim, doğru değil bu !
Yirmili yaşların ortalarında zor hayat ya da baskıcı akrabaların ailenin yanında zor.
Facebook üzerinden davetiye alıyorum tabi posta yolu ve telefonla aramaların yanında..
Her arkadaşım, tanıdığım evlendi neredeyse. Benden küçüklerin çocuğu oldu o kadar vahim durum sen düşün. Gerçi bazen telaş yapmıyor değilim hani şu evde mi kaldım durumları pek uzun sürmüyor nedense..

Bir kadın olurmuş erkeğin hayatını değiştirmeye yarayan.
Gidişatına yön verirmiş hayatının.
İyi ya da kötü olacağını belirlermiş.

Doğru mu ? 

Gönder tuşuna basmıştı artık geri dönüş yoktu. Anlaşılan hala verdiği karara sadık kalma konusunda sıkıntı yaşıyordu. Bıraktı oraya bilgisayarını, düşünmek yok dedi bir kaçış bul kendine yeniden girmek yok o yola
telkinlerde bulundu kendine. Ama aklı bunları söylerken bile mailine gelecek cevaptaydı. Ne bekliyordu ki "Pişmanım" hayır bu çok basitti. Daha teferruatlı daha ince olmalıydı, eskiden yaptığı gibi sanki gözlerinin derinine bakarak şiir okurmuşcasına bir şeyler yazmalıydı. Durdu o an her şey, karşıdaki evin mutluluğunu görmüyordu yalnızlığını umursamıyordu tek düşündüğü şey yeniden O'ydu.

Mesela, mesela..

Bağzı insanlar hiç var olmasalardı mesela !??
Ne tür bir kayıp olurdu ?
Aslına bakarsak konu klasik gıcık tip. Hani bilirsiniz böyle kenafir gözlü, nemrut her bir şeyi bildiğini düşünen  her konu da muhakkak bir tanıdığı veya bilgisi olan ve arkadan laf eden.
Nedir arkadaşım bunların derdi !!!

Misal ola ki hasta oldun; anlatırsın, gelecek cümle sırasıyla :  "Benim bir arkadaşım vardı. İnanılmaz bir sıkıntı geçirdi" "Ben yaşadım çok kötüydü." Kanserim desen muhakkak onu da yaşamış bir arkadaş, akraba çıkacak ortaya...
Oldum olası sinirim bu türlere, kısa zaman öncesin kadar da övünürdüm çevremde böyle insan yok diye, Ya-nıl-mış-ım.