Müpte

Özlediğim okuyucu,
Bu aralar bir delinin günlüklerine dahil olduk bir çok arkadaşla ki haberin vardır muhakkak.
Yok diyorsan da buyur bak buradan, sana kolaylık olsun.


Çok yoğun iş hayatı, gezmeler ve arkadaş süprizleri hazırlama telaşı derken blog yazılarının güncelliğinin kaybolduğunu fark ettim.
O zaman belki bekleyenim vardır diye bir uğrayayım diye ta ta tam karşınızdayım.
İşin gerçeği ne yazacağımı bilmiyorum.
Sanırım fikir danışmak gibi olacak.

****

Geçtiğimiz yıl kutlayamadığım bir doğum günü var kardeşimin.
Ki bu konuda payı büyük de neyse o detayı atlayarak bu pazar günü kendisine süprizim olacak elbet siz de söylemezsiniz ;) Ha buradan görür diyorsan, yok buralara gelmiyor kendisi eminim.
Aslında plan basit pasta, arkadaşlar, kutlama, cart curt.
Ama özel olan hediye.
Ve pastası.
Şöyle ki hediye dediğimiz şey hayal defteri gibi bir şey.
İçinde bolca fotoğraflar ve benim yazıp, çizdiğim bir şeyler var. Ne kadar çok şey dedin diye kızma bana okuyucu inan çok heyecanlıyım. Beğenmezse ? bu ihtimal fena canımı sıkıyor.
Yanında pasta da benden, onu da ben yapıyorum yapabilirsem şayet; beş katlı olacak öyle yukarı değil içerisinde beş kat olacak üzerinde de x2 yazacak. Bu işin esprisi de şudur; arkadaşlığımızın neredeyse dolan onuncu yılını ifade edecek.

Elbette yanında en çok istediği yumuşak peluş köpeğimiz de olacak ! ;)
Nasıl sizce ?

****

Gelelim mim' e Ahu kader Mim yapmış unutmamış beni de eklemiş hemen ardına, sende yap demiş.
Kırmak olur mu ? diyorum.
Buyrun okuyun bakalım.

Biliyorsunuzdur muhakkak bu mimi isminizi ya da blog isminizi yazar ve kitap adlarıyla yazıyorsunuz. Ha bu kitap sevdiğiniz okuduğunuz bildiğiniz mi orasını bende bilmiyorum. Karambole yazıyorum ya orası da ayrı :)


Murat Menteş - Ruhi Mücerret
Ütopya - Thomas More
Popom olmadan asla - Şişman Kız
Tutunamayanlar- Oğuz Atay
Emrah Serbes - Deli Duman
Zülfü Livaneli - Serenad
Erken Kaybedenler - Emrah Serbes
Lev Tolstoy - Anna Karenina

Yazarak bunaltmanın peşindeyim denemez de gayretim neye anlamadım düşün ben bile..
Selamımı verip başlarım anlatmaya...
Not: Özlemene izin vermeyeceğim, obsesif takılıyorum bu aralar kendimi unutturmamak adına :P


Geçtiğimiz haftalarda toplu taşıma araçlarını kullandığımız esnalarda ki gerçekten mecburuz buna, otobüsün dolu olduğunu bile bile bindik, ki ayakta gidiyorum o kadar da sinir bir şey.
Bilirsin muhakkak hani ortada karşılıklı oturmaya mecbur bırakan koltuklar var ( hadi ama hepimiz burjuva olamayız en azından öğrenciyken görmüşsündür ) Orada oturan yaşlımsı ( Nasıl tarif edeceğimi bilemediğimden  bunların hepsi ) bir çift oturuyor, karşılarında lise çağında iki küçük hatunumuz...
Bir kaç durak sonra şöförün hissedip bizim göremediğimiz boşluklara hala birilerini doldurma çabasıyla kardeş kardeş yolculuğa devam etme zorunluluğunu bulduk. Zaten ne olduysa burada oldu.
Hatunun teki kızıyla binmiş ki fark edemedik o dakkaya kadar..
Ayakta durmaktan başka seçeneği kalmayan taş çatlasa 43 yaşında olacak, benden bakımlı denebilecek ancak pek gününde olmayan bir hanım teyzemiz bu dörtlünün üzerine doğru duruyor ayakta tabi. . .
Gayet normal olması beklenirken oturan yaşlımsı teyzeden bir hamle geliyor ki hadi lan dedim resmen. !
"Kızım kalk da yaşlı teyzen otursun, zaten burası yaşlı ve hamileler için ?!!! "
Kız biraz çetin çıktı o sırada yanındaki arkadaşı da;
"Yaşlı olsa kalkardım da yaşlı yok ortada teyze " dedi. Alkışı hak etmişcesine böbürlenerek ki bende olsam bende aynısını yapardım.
Ayakta duran hanım teyze kalkması için gözüne bırakıyor bir yandan " Aman ne gerek var " ayakları yapmayı ihmal etmiyordu. Yaşlımsı teyze o kadar konuştu ki kızın teki kalktı seni mi dinleyeceğim dercesine...
Bu hanım teyzemize birisi yaşlı dese " Aaa yok canım olur mu öyle şey !! " der ağzının payını verir, uzaklaşırdı da burada çıkarı var 20 dakikalık yolu ayakta gidebilir. O an yaşlandım ayaklarına yatıyor ki ciddi beni gömer lan !!
Oturduğu andan itibaren liseli kızların ne ahlaksızlığı ne terbiyesizliği ne de ailesinin bozukluğu tartışılmadı ki biraz daha otursalar çocukluğa inerlerdi malum uzman doktorlar. Haliyle bunu duyan liseli laf çevirir ki ergenlik her bir halta takılırsın, sessiz kalmak zor yorucudur. Konuşmak daha mantıklı ;) Yaşamıştım biliyorum :P O sırada ortaya yeni bir kahraman çıkıyor olsa olsa 27 yaşında hanımteyzenin kızı yahut tanıdığı gerçi km olduğu önemli değil.
Teyzelere doğru dönerek; "Sizi meze ediyorlar burada, laf çeviriyorlar" diye bağırmaya başladı ki o sıra otobüs de boşalıyordu. Tabi herkes pür dikkat hatunu izliyor, o da rolünün hakkını vererek değme tiyatroculara taş çıkarırcasına bağırıyor. Bir zorunluluğu varmış gibi kıza " Büyüğün konuşuyor burada beni din-le-ye-cek-sin ! " demesi de cabası.
Gerçi şovu kısa sürdü durağına geldi ve aşağı indi.
Kaldık mı yaşlımsı teyzelerle koskoca otobüste ki yandaşta bulunmuyordu yanlarında...
Ayakta duranlar olarak da rahatsız etmiş olacağız ki bize de oturmamızı söyledi...
Öne bakmaları gerekmiş.
Yahu benim de ananem, babanem var ve hiç birinin bu şekilde bir tavrı olmadı en azından başkalarına ! Bir de gelmiş "Kızım ben kötü bir şey demedim sırf saygı göster diye dedim"  cümlesini sarf edince karşıdan ses almayınca koltuk değiştirmesi paha biçilemez.


Şimdi Merak ettiğim bir konu var ki cidden saygısızlığı kim yaptı !??
Saygıyı hak edecek ne yaptılar da saygı bekliyor böyle insanlar ??
Ya da o hatun o kadar şovu yaptı da ne oldu kendi anası kızların dedikodusunu yaparken neredeydi ?
Demem o ki saygıyı hak etmek gerekir.

Müptezel bildirdi. Hemde büyük bir sinirle...

Hepsinden çok farklı bir deneyim ki bu şok olmuş olma olasılığım yüksek.
Bahsettiğim olay geçtiğimiz hafta oldu ki yuh lan ! diye tepki gösterdim.
Gerçi göstermemek gerekiyormuş ama bilemedim.
Neyden mi bahsediyor bu hatun dediğini duyar gibiyim okuyucu.
Kahve falından bahsediyorum.
Ha bir de evet bunun karşısında ücret ödeyenlerdenim üzerine iki saat kadar beklemek de cabası.

***

Kardeşin bellediğin hatun sıyırınca mecbur sana da bulaşıyor kıyısından köşesinden.
Neyse mevzu bu değil.
En başına dönersek olayın; gün olarak ekimin yirmisekizine denk gelir.
Malum öğle sonrası tatil ve aktivite şart.
Dahiyane fikirleriyle beni şaşırtan S. fal baktırmak istediğini söyledi.
Ama öyle bir kadın bakıyormuş ki hani doğumundaki ebenin adını bilecek kadar(mış).
Destek timi olarak olay yerinde buluştuk.
***Bu arada bilmeyen varsa ufak b

ir not olsun burası S. aşk acısı çekiyor, balatayı sıyırmak üzere her an motoruna şeker atıp patlatabilir kendini. 
Kahveler geldi nihayetinde buralardan hızlıca uzaklaşıyor, odaya girişimizden devam ediyorum konuya.
Öyle bir oda ki gizli saklı bir yerde, küçük bir yer hani aşıkların buluştuğu türden.
Güvenlik kameralarından dışarıyı izleyip bir yandan da pizzasını ısıran bir kadın karşımızda.
Öyle bir bakışı var ki hatunun !! o_O
Bakışıyla uçak indirir. O derece !
Fala bakmadan önce bir defter çıkartıp adını yazmasını istiyor S.'den, elbette dişi ve erkek olarak...
Başlıyor çizmeye...
Çizim dediysem de karalama şeklinde..
Fincan nerede diye sordun kabul ediyorum okuyucu Fincan defterin yanında..
Laf aralarında "Bana öyle söylediler" demesi de cabası.
Hatunun hayatında olan biteni döktü kağıda bende kayıt yaptım ilerde dinleriz diye.
İsim vermek ya da evlilik tarihi söylemesini anlatmıyorum bak.
Derken fal esnasında benim çok güldüğümü ve falımın uzun süreceğini söyledi ne alakaysa.
Tabi S. için yeterli gelmiyor dedikleri, istemediklerini söylediği için elbette..

***

Sıra bana geldi geçtim karşısına yaktım sigaramı derken bir isim vermemi istedi.
"Hayatımda biri yok" dediğimde vardır diye ısrar etti. Haspam benden daha iyi bilicek ! 
İstediğini alamayınca, başka konu üzerinden yürüdü.
Oturduğum ev, yaşadığım mekan, aile ferahlığı..
En son sanal olduğumdan bahsetti okuyucu.
Yalancıymışım ben kendim gibi değilmişim.
İşte bu noktada tak etti bir şeyler, ipler koptu bende hatun yalancı diyordu bana resmen !
Madem böyle bende soru sormaya başladım, maksat ters köşe etmek.
Bir fotoğraf gösterdim hayatımın aşkını buldu, bir yol sordum beni Antalya'ya gönderdi.
En son inanmaya başladığımı fark ettim, ters köşe edecekken oltaya gelen bendim.
Gerçi söyledikleri hoşuma gitti.
"Hayatının ortası, sonu Ankara"
Gerçi kafeden kendimi dışarı atarken " bi halt olmaz lan bundan boşuna bekledik" desem de. İnandım okuyucu ya da inanmak istedim.

Not: Müptezel şahsiyetinin yaklaşık 6 senedir Ankara takıntısı bulunmakta,  ha ergenken daha fazlaydı. Şimdilerdeyse ne halt olsa Ankara bulaşıyor olaya. Aslında sevilesi bile değil soğuk  memleket. Denizi bile yok !!

Sayın, çok değerli, paha biçilemez okuyucu unutulmamak diye bir şey var.
O kadar mutlu ediyor ki insanı (:
Yaşamışsındır bu duyguyu eminim ve hiç unutulmamanı da dilerim.
Aralar aralar derken geri döndüm ve askıda beklettiğim ödül işini halletmem gerektiğini hatırladım.
Gene belirtmek isterim ihmal ettim kusura bakma ama aylaklık yapıyordum : )

Beni Kıymetli arkadaşlarımız bu ödüle layık görmüşler ki ayrı ayrı teşekkür ediyorum onlara (:
Miss Tuti,Şekerli Türk Kahvesi ve Karalamacalarım.. Seversiniz takip etmiyorsan bir bak derim...

Her güzel şeyin bir olgusu vardır ki bu sefer de bu şarta uyulmuş, gerekenler:  toplamda 15 kişiye ödül vermek. Gerçi koşulumuz oldukça basit(!) görünse de o kadar kişinin içinden -ki hepsini severek okuyorum- 15 kişi çıkartmak zor.

O zaman sıralayalım bakalım ödüllerimizi:

1 Zamska
2 Dördüncü Tekil Şahıs
3 Basit Bir Plaza Kaşarı
4 Admin Panpa
5 DeepTone
6 Özgür Kız
7 Parçalanmış Gülüşler
8 Bir Sahne Var aklımda
9 Eqozdemir
10 Ruhsuz Atmaca
11 Ha Polyanna Ha Fulyanna
12 HaziOz
13 Persephone
14 Seyma Tanis
15 Ahu Kader

İyi ki blog açmışım dedim bu zamanlar içerisinde.
Çocuğum gibi diyemem de saklandığım limanım olarak görüyorum lan bu benim eserim diye övünüyorum pek bir halta benzemese de burası..
İhmalkar davrandım.
Ne dese hakkı da ama biliyor ya onunla paylaşmayı seviyorum.
Biraz ara verilmiş gibi olsa bile..
Zamanın nasıl geçtiğinin farkındayım ama yazmak için yazmak olmasın diye sessizliği tercih ettim.
Geçmiş yazıları takip ettiysen bilirsin okuyucu, sıkıntılı bir sınav süreci geçirdim.
Bir şey olacağına dair pek umudum yoktu ki şaşırdığım nokta burada başladı sonuç gayet başarılı hem de benden beklenmeyecek şekilde.


O anki durumumu da sağdaki şekilde gösterebilirim, dersin icat buldum ya da tam puan aldım. İstersen dalga geç benimle ama kendimi kanıtladım lan ötesi var mı ?!!?




Şimdi ise tamamen aylaklık yapıyorum elbette ev kızı modunun getirdiği sorumluluklar dışında... Pek bir şey değil işte ütüsü, çamaşırı, bulaşığı... Malum bunları bilmeli ilerde lazım olacak. Sakın yanlış anlaşılmasın evlilik değil mevzu kendi evimde yapmam gerekecek o_o

Bu aralar hayatım pek bir monoton ama arkadaşlar, dostlar, kardeşler derken monotonluğun ortasında hareket var. Nasıl diye sorarsan ki biliyorum sorarsın; İlişki durumları bazı yerlerde o kadar basit kalmışken etrafıma sanki özellikle atılmış gibi en adileri geliyor. Bana değil ha şa ben atlattım o evreleri en azından ağzım yandı pis, kaka dedim de savuşturdum..
Olay aslında en yakınımın başına geldi ki oha falan oldum yani tabiriyle kaldık. Hani ölümsüz kahramanların ölmesi gibi bir durum o kadar şoke edici..
Etmesinin sebebi beklemediğimiz yerden gelmiş olması..
Biliyorum okuyucu ilişki iki kişilik olmalı onların arasında kalmalı ama en yakının bu kadar üzülürken bu kadar saçmalarken sen pek normal kalamıyorsun mecburi dahil olma durumu ki en boktan kısmı...

Şimdi bu konuyu nereye bağlayacak bu kız diyecek olursan da bir yere bağlamayacağım. Bağlamak,
bağlanmak yasak kesinlikle bu hayatta bağlanmayacaksın şairin dediği gibi..

Yazı saçma gelmiş olabilir ama yazmayı özlemişim.
Not: Ödüller var ki onlara ayrıca değineceğim. Unuttum sanılmasın ;)

Mim yapıyorum sürekli.
Yazmak içimden geliyor da, çok özel yazıyorum be.
Kişisel blog da yemek tarifi yazacak değilsin ya dediğini duyar gibiyim. Deme öyle bak utanırım. Hayır sonra çemkirmelerle falan sen uğraşırsın :)

Dipnot: Beni duymayı sevmezsin diye korkuyorum ondan yazmıyorum bunları sanırım okuyucu. 

Gelelim DördüncüTekilŞahısın bana bahşettiği mim' e... [Ziyareti hak eden bir arkadaş bilmem hatrım var mı sizde ama bakın bakının ona muhakkak.]
Uzun zamandır okumadığımı fark ettirdin hatun, ayıp etmişim cık cık cık kızıyorum şuan kendime.

* İlk Hayranlığım:

Unutkanlık başa bela diyorum en başta elbette
alzheimer değilim elbette ama kopukluklar da yok değil..
Aklıma gelen mmmh "Vadideki Zambak" diyorum. Baya etkilenmiştim o kitaptan yalan yok Balzac sevdim hem de uzun süre :)

*Favori Serim:

Seri olarak bakarsak da  "Gece Evi"  var. Aslında bir çok var ama hatırladıklarımın arasında bu ağır bastı :) ( Ne kadar fantastik bir insanım ya da gereksiz sen seç )
Favori kitaplarım var benim ama buraya yazarsam çok uzar emin ol sen bile sıkılırsın. [pek bir dengesizim okuma konusunda, ne olsa okurum diyemem ama ilgimi çeken her şeyi okurum]

"Başkalarının mutluluğu, artık mutlu  olamayanların avuntusudur. "

* Favori Erkek Karakterim:

Favori karakterim en son hatırladığım Gece evi serisindeki Stark ki kendisi hayranlıktan öte hayallerime dahi girmiştir. [Stark'ı bilmeyenlere ithafen: "İyi yapılı kollarıyla ortalama bir boyu, kum kahverengisi saçları, sıcak kahverengi gözleri ve kendini beğenmiş bir gülümsemesi vardır." ]

Bayan karakter bakarsak da Lisbeth Salander, Ejderha dövmeli kızdan ki anlatmaya gerek yok kendisini intikam bizden sorulur kıvamındaki hatundur kendileri.

* Favori Okuma Saatim:

Okuma saatinin favorisi mi olur uykum kaçınca alırım ışığımı başucuma kitap kucağıma ve başlarım okumaya, otobüs seyahatlerinde midem bulanacağını bilsem de sonuna kadar devam ederim, kahvemi yapıp sandalye başında okumuşluğum bile var. Yeri ve zamanı olmaz kitap okumanın öyle gelişine okursun :)

Mimleme yirmi adet denmiş ama isteyen alsın rica ediyorum. Hastayım ben üzmeyin beni :)

Yazmaya başlamanın ne kadar zor olduğunu hatırladım şuan, evet evet tam şuan sen bunu okurken.
________________________________________________________________________________________________
Kayıtlara geçsin şuan Taş plaktan müzik dinliyorum.
İronik biraz biliyorum daha demin PSY ile kendimce dans ediyordum( işte o an ayna baktım da yok bu olmadı üzerime durmadı be )
Bazen inanılmaz bir insan olabiliyorum hadi kabul et beni böyle seviyorsun okuyucu, itiraf et bilmek güzel geliyor.
Bu gün biraz farklı olacak diyemem kişisel blog diyorum buna ben hayatımı, kendimi anlatacağım, çok geniş bir yelpazem yok o yüzden belki bu cahillikten bilemedim şimdi.
Zamanında bu kadar çok yazacaksın insanlar üşenmeden seni takip edecek deseler inanmazdım. (laf aramızda hadi len diye ötelerdim bile)
Böyle kendime gömüyorum ama yanlış anlaşılmasın sakızlı muhallebi gibiyimdir.(tarifini veririm ilerki yazılarda merak etme yazacak bir şey bulamayınca blog da yazarım ne var yani ) Yapay'ım, çakma'm olamaz !?!! Özellikle sen gibi tekim malum senden de bir tane var şu hayatta.
Özeliz bir ki küçükken bizi böyle sevmediler mi ?
Erkek can yakacak, kız hanım hanımcık olacak.
Sahi hanım hanımcık kızın canını erkek nasıl yakacak bir türlü anlayamadım. Hanım hanımcıksa can yakacak erkekle ne işi var arkadaş neyse konumuz o değil.
Hayatın kısa olduğunu anladım bu aralar evet hem de bu yaşta !
Eski anıları hatırlıyorum ey gidi ey demeye bile başladım sen düşün ne haldeyim.
Küçükken diye başlayan cümlelerim var benim.
Sakinim, ben yaşlı deilim sadece ikibeşlik oldum...
Şuan bunları yazarken aklıma geldi uzun zaman önce aldığım ehliyetimi yastık kılıfının içine yerleştirmiştim, sırf geceleri yanımda dursun diye. Sonra kaybettiğimi sanarak bir süre ehliyetsiz dolaştım. Sanırım annem bu nedenle baya laf etti, ta ki o yastık kılıfı değişene kadar. Ceza verilse bu yaşta razıyım ama dırdırdırdır yok yok bana göre değil.

Pipoyu bu sayede sevebilirim.Mümkün!

Kendime not: Ben böyle olmayacağım arkadaş !

Şimdi pipo'mu yakacağım bir dakika bekle.
Şaka şaka denemedim bile ne olduğunu da internetten görmüştüm, havalı evet ama yaşlandığımda :))


Sigaramı yakıp bu yazının sonuna geldiğim için kendimi tebrik edebilirim.

Bu ne mi diyorsun aslında bu yazının temeli Mim ki biliyorsunuzdur artık, mesela üçüncü yorum sahibi mimlendin hemen yazını yazmalısın ;)


Özge, kuzum teşekkürü borç bilirim sana.

Yağmurdan nasibini almışlar, yaptığı saç bozulmuş, giydiği kıyafet çamur olmuşlar ya da bu yağmurda ne evden çıkacağım diyerek dışarı çıkmaya gerek duymayanlar... Hepinizin günü aydın olsun ;)

Ağlamaklı, sinirli bunalmış sanırım ruh halimin önüne koyabileceğim bir sıfat bulamıyorum.
Ya da dur bakim buldum Kaybolmuş.
Şuan kimle konuşmuş olsam iyi gelmemişken en son çare buraya yazıyorum; ki sizi de bu duruma ortak etmek istemezdim.
En son bu stresi sanırım lise ergeniyken çekmiştim ve sonuç olarak da Ösym bana güzelce bir el hareketi ( cık cık cık terbiye yoksunu ) arkadamdan da küfürü basarak koydu kapının önüne. E sonra ne mi oldu koyarım böyle düzenin içine dedim ve saldım gitti.
Tam her şey bitti dediğim bu senelerde yeni bir sınav istemeyen ben kamu personeli olmak adına koştur koştur sınava girmeye kalktım ki düşünemedim Laan sen kimsin! Neyine yeni bir sınav ? İşte boy ölçüsünü alamayan ben sonuçta yeniden bu haldeyim.
İstanbul'da arka sokaklara girmiş ve yolu bulamayan bebeler gibiyim resmen, net.

Şimdi bu ruh halinden nasıl kurtulurum ?
Ne gibi durumlara maruz kalırım ?
İnan ben de bilmiyorum.

Yardım edin ya bana !?!!

                                                                    Dipnot: Gir(il)en sınav Kpss ve 27 Eylül 9:30 da.